 |
Sobotnie popołudnie w Parku Dreszera. Jagnięcina na obiad. Wyśmienita… Po obiedzie długi spacer. Taki aż do niskiego słońca… |
 |
Z rowerem, który dźwigał głównie Tatuś M. Bo M. na rower nie miał ochoty… Tak jakoś ;-) No chyba że przejął się tym zakazem (poniżej), który my zauważyliśmy dopiero opuszczając park... Jednak nie sądzę, że zakaz ten dotyczy również dziecięcych laufradów ;-) Na rower więc nie wsiadł, za to z nieukrywanym szczęściem wędrował parkowymi alejkami… I odkrywał zalety amortyzującego upadki dywanu z bluszczy :-) |
 |
To po południu. Przed południem za to udało nam się skraść trochę słonecznych promieni na wyłączność ;-) Jak dobrze było wystawić buzię prosto ku najjaśniejszemu… Zagrzać zmęczone zimą kości - usiąść z kolanami pod brodą na ławce nad stawem. Nakarmić kaczki z Delie i z Chłopcem (za co zostaliśmy surowo ukarani, hehe!). Okrążyć ulubione jeziorko i pogawędzić o tym i o owym... O syndromie nadopiekuńczych matek również ;-) - zdaje się, że dotyczy nas obu ;-) M. w tym czasie drzemał w wózku (nie zdarza się to nam często na spacerach, ale widać zmęczenie wzięło górę!) – obudził się dopiero w drodze do ulubionej naszej pijalni soków. Choć koktajl, który zamówiłam, zdecydowanie nie stanie się moim ulubionym… Brrrr... Za to, o dziwo, zasmakował Chłopcu Delie ;-) |
 |
Niedzielne przedpołudnie należało do M. i Tatusia :-) Ale po południu już wspólnie świętowaliśmy 88 (sic!) urodziny Prababci M.! Najlepszym na świecie czekoladowo-wiśniowym tortem bez 88 świeczek ;-) Za to z bezlikiem starych fotografii… Bezlikiem opowieści. I wspomnień… |
 |
Ze szczególną uwagą przyglądałam się pewnej kobiecie z fotografii… Praprababci M. To jej obrączkę noszę na palcu… Podarowaną przed moim z Tatusiem M. ślubem… Jednym z najpiękniejszych prezentów… Pasowała idealnie… Mimo, że moja ‘wymarzona’ obrączka miała wyglądać zupełnie inaczej i miała nie być ze 'złotego złota', bez wahania jednak wybrałam tę właśnie – szeroką, ze starego, ciemnozłotego kruszcu... Dzisiaj już takie nie powstają… Powojenne złoto ma zupełnie inną barwę. Po wewnętrznej stronie obrączki widnieje jedna data i dwa inicjały – Tatusia M. i Prapradziadka M. ;-) I data 19 grudnia 1915 r. - jak łatwo się domyślić, nie jest to data naszego ślubu ;-) Przyglądałam się wczoraj tej fotografii i tyle pytań krążyło w mojej głowie… Ponoć razem z Prapradziadkiem M. stanowili niezwykle dobre, szczęśliwe małżeństwo… Może to dobra wróżba? :-) Taki wieczór. Pełen sentymentów. Wspomnień. I zadumy… Słodkich ciast i tulipanowych bukietów! Z M., młodszym od Prababci o całe 86 lat :-) Z najsłodszym, najmłodszym łobuziakiem, który pierwszą część uroczystości spędził z nami przy stole, pochłaniając ziemniaka za ziemniakiem :-) a drugą - wspinając się po szczebelkach znalezionej za drzwiami sypialni drabince ;-))) |
 |
W tym miejscu miałam napisać, że ruszamy na spacer :-) Bo słońce. Bo wiosna. Bo już tak ciepło. Bo wróble na balkonie :-) i rozbrykane koty marcowe w dzikim sadzie! I miałam jeszcze napisać o piątkowym wieczorze z A. Przy tajskiej zupie i muffinkach z makiem. O wieczorze ważnych słów - tych o miłości do Dzieci, i tych o miłości do Muzyki... Bo A. to moja baaardzo pokrewna dusza, o czym przekonuję się w przy każdym spotkaniu z coraz większa mocą... Choć niby wiedziałam to od zawsze :-) I o małej Tosi, z którą widzieliśmy się w piątek przed południem. W każdym razie na spacer się nie wybieramy... A i opowiedzieć o tym wszystkim też nie dam rady teraz... Bo - niestety – po całkiem dobrze zapowiadającym się poranku – niemal 39 stopni gorączki u M. Całkiem nagle! Zostajemy więc… M. słabiuteńki… Cichutki… Chwilkę temu zasnął… Zjadł ze dwa maleńkie bliny i pokornie przełknął łyżkę syropu przeciwgorączkowego… Trudno powiedzieć: trzydniówka czy też zabłąkany wirus… Nie wygląda to na zapalenie krtani, z którym walczy od kilku dni Tatuś M. Zobaczymy… Taki update. Wcale nie takiego poniedziałku sobie życzyłam… Zatem na trzy cztery – reorganizacja planów na najbliższy tydzień… Wam dużo lepszego życzę!!! |
